Taksirle yaralama - Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2017/6416 Esas 2019/1767 Karar Sayılı İlamı

12. Ceza Dairesi
Esas No: 2017/6416
Karar No: 2019/1767
Karar Tarihi: 12.02.2019

Taksirle yaralama - Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2017/6416 Esas 2019/1767 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Mahkeme, taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine karar vermiştir. Ancak, sanığın uzlaşmaya tabi olan suçta, doğru şekilde uzlaşma işlemi yapılmadan kamu davası açıldığı ve mahkemenin bu eksikliği gidermediği belirtilmiştir. Bu nedenle, uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği ve kararın buna göre verilmesi gerektiği ifade edilmiştir. Ayrıca, kararda TCK'nın 61/1 (b), 22/3 ve 89/1, 89/2-b-e maddelerine aykırılık olduğu belirtilerek, hüküm isteme aykırı olarak bozulmuştur. Kanun maddeleri ise şu şekildedir: TCK'nın 61/1 (b) bendi, 22/3, 89/1 ve 89/2-b-e maddeleri.

12. Ceza Dairesi 2017/6416 E. , 2019/1767 K.

"İçtihat Metni"

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK"nın 89/1, 89/2-b, 22/3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçunun 5271 sayılı CMK"nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, soruşturma aşamasında sanığın uzlaşma teklifini kabul etmesine karşın katılan tarafa uzlaşma teklifinde bulunulmadığı, usulüne uygun uzlaştırma işlemi yapılmadan kamu davasının açıldığı, mahkemenin de belirtilen eksikliği gidermediği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen uzlaşma hükümleri uygulanıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK"nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan ""suçun işlenmesinde kullanılan araçlar“ gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
2-5237 sayılı TCK"nın 61/2. maddesine aykırı olarak, TCK"nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1.maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Katılanın hayati tehlike oluşturacak ve vücudunda kemik kırığına neden olacak nitelikte yaralandığının kabul edildiği anlaşılmakla, uygulama maddesinin TCK’nın 89/2-b-e.maddesi yerine TCK’nın 89/2-b. maddesi olarak gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK"un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.