Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın, yokluğunda verilen gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte Umrede olması nedeniyle talep ettiği eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin CMK.nun 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay"a ait olduğu; 30.06.2014 tarihli tebligatın yenilenmesi talebini içeren temyiz dilekçesinin eski hale getirme talebi niteliğinde olduğu gözetilerek mahkemenin 14.07.2014 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede; Sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1...e, ve 67/4. maddelerinde belirlenen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, ve sanığın, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1...e, 67/4. ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.