Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması - Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2013/774 Esas 2014/2505 Karar Sayılı İlamı

8. Ceza Dairesi
Esas No: 2013/774
Karar No: 2014/2505
Karar Tarihi: 10.02.2014

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması - Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2013/774 Esas 2014/2505 Karar Sayılı İlamı

Özet:

İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/03/2012 tarihli kararına göre, sanık banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan suçlu bulunmuştur. Ancak, mahkeme kararında bazı hukuki hatalar yapıldığı için karar bozulmuştur. Bu hatalar şunlardır:
1. Sanık hakkında verilen hürriyeti bağlayıcı ceza ile adli para cezası arasındaki çelişkili sınırlama,
2. Adli para cezasının minumum belirlenmesindeki hukuki hatalar,
3. Sanık müdafiinin lehte hükümlerinin uygulanması talebinin dikkate alınmaması,
4. Hak yoksunluğuna hükmolunmasında hukuki hatalar, ve
5. Hüküm tarihinde yürürlükte olan yasanın göz ardı edilmesi.
Kanun maddeleri: TCK.nun 245/1, 52. madde, 61/8. madde, 62. madde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesi 3. fıkrası, 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrası, 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi.

8. Ceza Dairesi 2013/774 E. , 2014/2505 K.

"İçtihat Metni"

Tebliğname No : 8 - 2012/150780
MAHKEMESİ : İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 28/03/2012
NUMARASI : 2011/549 (E) ve 2012/380 (K)
SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun 28.03.2012 tarihli celsede alınan beyanında zararının 2011 yılı 11. ayının ortalarında giderildiğini belirtmesi nedeniyle tebliğnamedeki eleştiriye iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında TCK.nun 245/1 madde ve fıkrası uyarınca temel hürri- yeti bağlayıcı ceza, eylemin özellikleri, suçun etkileri gerekçe gösterilerek alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının farklı bir gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- TCK.nun 52. maddesi gözetilerek adli para cezasının tayini için önce- likle para cezasına esas alınacak birim gün sayısının belirlenmesi, TCK.nun 61/8. madde- si gereğince bu miktar üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra yirmi liradan yüz liraya kadar bir gün karşılığı takdir olunacak miktarla çarpılarak sonuç adli para cezasının bulunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması talebine rağmen TCK.- nun 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda bir karar verilmemesi,

4- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca,

1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesa- yet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bıra- kılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksı- zın koşullu salıverme tarihine kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

5- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanunun 562. madde- siyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu"nun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde de- ğerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.