Hakkı olmayan yere tecavüz - Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2015/3027 Esas 2016/113 Karar Sayılı İlamı

8. Ceza Dairesi
Esas No: 2015/3027
Karar No: 2016/113
Karar Tarihi: 12.01.2016

Hakkı olmayan yere tecavüz - Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2015/3027 Esas 2016/113 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Mahkeme, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılan sanıkların cezasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından itiraz edilmesi sonucu düzeltme kararı verilerek onandığını ancak bu karara karşı yapılan itirazın mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekçesiyle kabul edildiğini belirtiyor. Ancak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı bu itirazdan vazgeçtiği için dosyanın mahalline iadesi isteniyor. Mahkeme bu durumu, CMK'nın 266. maddesinde Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan başvurudan sanığın rızası olmaksızın vazgeçilemeyeceği belirtilmesine rağmen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık rızası alınmadan vazgeçilmesi olarak değerlendiriyor ve dosyanın iadesine katılmıyor. Kanun maddeleri ise şöyle: 5237 sayılı TCK.nun 154/2-1. maddesi (hakkı olmayan yere tecavüz suçu), TCK.nun 184. maddesi (girişimin cezalandırılması), CMK.nun 266. maddesi (başvurudan sanık rızası olmaksızın vazgeçilemeyeceği hükmü), 6360 sayılı Yasa (TCK.nun 154/2

8. Ceza Dairesi 2015/3027 E. , 2016/113 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı"nın 08.12.2015 gün ve 8-2014/38267 sayılı yazısıyla itirazından vazgeçilmiş olması nedeniyle itiraz hakkında karar verilmeksizin dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (İADESİNE), 12.01.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI DÜŞÜNCE

Sanıklar hakkında, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı TCK.nun 154/2-1. maddesinden açılan kamu davasında, Mahkemece yapılan yargılama sonucu cezalandırılmaya ilişkin kararın temyizi üzerine, 8. Ceza Dairesinin düzeltilerek onama kararı verdiği, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, CMK.nun 308. maddesine dayanarak, “6360 sayılı Yasa uyarınca TCK.nun 154/2. maddesi gereğince uygulama yapılması olanağı kalmamış, bu eylemler hakkında koşulların varlığı halinde TCK.nun 184. maddesi veya 3091 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması mümkün olup bu hususların mahallinde değerlendirilmesi” gerekçesiyle Dairenin düzeltilerek onama kararı kaldırılarak mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekçesiyle itiraz edilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2015 tarihli yazısı ile itirazdan vazgeçilmesi nedeniyle dosyanın görüşülmeden mahalline gönderilmek üzere iadesi talep edilmesi üzerine, Dairenin 12.01.2016 tarihli kararıyla da itiraz hakkında karar verilmeksizin dosyanın mahalline iadesi yönündeki sayın çoğunluğun kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun altıncı kitap birinci kısım kanun yolları-genel hükümler başlığı altında yer alan 266. maddesinin 1. fıkrası 2. cümlesinde “Ancak, Cumhuriyet Savcısı tarafından sanık lehine yapılan başvurudan onun rızası olmaksızın vazgeçilemez.” hükmünü getirmiştir. Bu hüküm olağanüstü kanun yolu olan CMK.nun 308. maddesi için de geçerli olup, dosya kapsamından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanıklar lehine yaptığı itirazdan sanıkların rızalarını alarak vazgeçtiğine ilişkin bir bilgi ya da belge bulunmadığı anlaşılmaktadır. CMK.nun 266. maddesinin 1. fıkrası 2. cümlesinin amir hükmü karşısında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bu eksiklik giderildikten sonra vazgeçme konusunda karar verilmek üzere dosyanın Daireye iadesi yönünde karar verilmesi yerine, usul ve yasaya aykırı olarak itirazdan vazgeçilmesi nedeniyle itiraz hakkında karar verilmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına dosyanın iadesine ilişkin sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.12.01.2016