İnsan öldürme suçuna yardım - Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2011/7276 Esas 2012/1505 Karar Sayılı İlamı

1. Ceza Dairesi
Esas No: 2011/7276
Karar No: 2012/1505
Karar Tarihi: 06.03.2012

İnsan öldürme suçuna yardım - Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2011/7276 Esas 2012/1505 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Ankara 7.Ağır Ceza Mahkemesi, B.H. hakkında insan öldürme suçuna yardım etmekten kesinleşmiş bir hüküm vermişti. Daha sonra, bu hüküm 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi gereği yeniden ele alındı. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.12.2005 tarihli kararı da dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nun 39. maddesinin uygulanması sırasında takdir hakkının kullanılması gerektiğinin belirlenmesi ve bu nedenle duruşmalı inceleme yapılması gerektiği karara bağlandı. Hükümlü vekilinin itirazı üzerine yapılan inceleme sonucunda hüküm, usule aykırılık sebebiyle bozuldu. Kararda, 5237 sayılı TCK'nun 39. maddesi ve takdir hakkıyla ilgili olarak Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun kararlarına atıfta bulunuldu.

1. Ceza Dairesi 2011/7276 E. , 2012/1505 K.

"İçtihat Metni"

Tebliğname No : 1 - 2011/253164
MAHKEMESİ : Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO : 10/07/2003, 2002/261 (E) ve 2003/263 (K)
SUÇ : İnsan öldürme suçuna yardım

TÜRK MİLLETİ ADINA

Ankara 7.Ağır Ceza Mahkemesince hükümlü B.. H.. hakkında verilen uyarlama talebinin reddine ilişkin 21.07.2005 tarihli karar temyizi kabil kararlardan olup, itiraz yoluna tabi olmadığından, hükümlü vekilinin itirazı üzerine Ankara 8.Ağır Ceza Mahkemesinin itirazın reddine dair verdiği 03.08.2005 tarih ve 2005/267 değişik iş sayılı karar hukuki değerden yoksun sayılarak yapılan incelemede;
765 sayılı Türk Ceza Yasası uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükmün 5237 sayılı Türk Ceza Yasası"nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu"nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun"un 9.maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu"nun 27.12.2005 tarih ve 2005/3-162-173 esas sayılı kararı dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK"nun 39.maddesinin uygulanması sırasında takdir hakkının kullanılması gerekeceğinden duruşmalı inceleme yapılarak karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Usule aykırı ve hükümlü vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde
görüldüğünden, re"sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi değişik gerekçe ile CMUK.nun 321.maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 06.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.