Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın taksirli eylemi sonucu mağdurlarda meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu, sanığın üzerine atılı suçun bilinçli taksir ile işlenmesi hali de dahil 5237 sayılı TCK"nın 89/5. maddesi uyarınca şikayete tabi olduğu ve vazgeçme yetkisi bulunan katılanların hükümden sonra temyiz aşamasında 19.01.2011 havale tarihli dilekçe ile şikayetten vazgeçme nedeni ile hükmün bozulmasını öngören tebliğnamenin sanığa 23.04.2013 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın tebliğnameye yönelik bir itirazı bulunmadığı, bu nedenle vazgeçmeyi zımnen kabul ettiği anlaşılmakla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK"un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki davanın TCK"nın 73/4. ve CMK"nın 223. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 25.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.