Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanıklardan ... ve ..."ın fikir ve eylem birliği içinde hareket edip iştirak halinde 2007 yılı sonu ve 2008 yıllarında atılı tefecilik suçunu işledikleri gözetilerek yapılan incelemede; Hüküm fıkrasının beraat hükmüne ilişkin 1 no"lu bendinde CMK"nın 223/2-e olarak belirtilmesi gereken kanun maddesinin 223/1-e olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş, mahkumiyet hükümlerinde TCK"nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması ile 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete"de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanıklara ihtarına karar verilmesi hususlarının ise infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür. Delillerle iddia ve savunma, yapılan yargılama göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ..."ın temyiz itirazlarının reddiyle kurulan mahkumiyet hükümleri ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 27/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.