Mala zarar verme - tehdit - Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2017/3215 Esas 2019/2414 Karar Sayılı İlamı

8. Ceza Dairesi
Esas No: 2017/3215
Karar No: 2019/2414
Karar Tarihi: 20.02.2019

Mala zarar verme - tehdit - Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2017/3215 Esas 2019/2414 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hüküme yönelik temyiz istemi reddedildi. Mahkeme, delillerin ve beyanların aralarında husumet bulunan tanıkların görgüye dayalı beyanlarına dayanarak sanığın suçu işlediği sonucuna vardı. Ancak, yakarak mala zarar verme suçundan sanık hakkında kurulan hüküm bozuldu. Sanığın zarar verdiği evin kayınbabasına ait olduğu anlaşıldı ve 5237 sayılı TCK'nun 167/1-b maddesi uyarınca üstsoy ya da altsoyunun zararına işlenen suçlarda akrabalarına ceza verilmeyeceği belirtildi. Bu nedenle, sanık hakkında ceza verilmesine karar verilmedi. Kanun maddeleri olarak TCK'nun 50, 51 ve CMK'nın 231 maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nun 167/1-b ve 5271 sayılı CMK'nun 223/4-b maddeleri kararda geçmektedir.

8. Ceza Dairesi 2017/3215 E. , 2019/2414 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın suçu işlemediğine, aralarında husumet bulunan ve görgüye dayalı beyanları olmayan tanık ifadeleri ile hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğuna ve hakkında TCK.nun 50, 51 ve CMK.nun 231 maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanık hakkında yakarak mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
Sanığın zarar verdiği evin suç tarihinde kayınbabasına ait olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 167/1-b maddesinde şahsi cezasızlık sebebi olarak öngörülen “üstsoy veya altsoyunun veya bu derecede kayın hısımlarından birinin zararına olarak işlenmesi halinde, ilgili akraba hakkında cezaya hükmolunmaz” hükmü gereği sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 223/4-b maddesi gereği ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.