Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2017/213 Esas 2017/4134 Karar Sayılı İlamı

8. Hukuk Dairesi
Esas No: 2017/213
Karar No: 2017/4134
Karar Tarihi: 23.03.2017

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2017/213 Esas 2017/4134 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Davanın konusu, bir vakfın tevliyetinin kimin ehliyetine ait olduğunun tespiti idi. Davacı vakıf evladı, vakfın yönetimini istemişti ancak davalı Genel Müdürlük, davayı reddetti. Mahkeme de vakfın mazbuta alındığını ve en büyük erkek evlat şartının bulunduğunu belirterek, davayı reddetti. Ancak temyiz incelemesi sonucunda, dava tarihinde vakfın emaneten yönetildiği, dolayısıyla dava açıldığı tarih itibariyle değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varıldı. Vakfın vakfiyesinde ise, tevliyetin evlatlardan en büyük ve ehliyetli erkeğe bırakıldığı belirtildiği için, davacının mütevelli olmasına muvafakat vermedikleri diğer vakıf evlatları bulunduğu için dava reddedildi. Mahkeme kararı onandı ve karara itiraz edilebileceği belirtildi.
Kanun Maddeleri:
- HUMK'un 440/I maddesi: Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceği.

8. Hukuk Dairesi 2017/213 E. , 2017/4134 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Dava dilekçesinde, ...,yönetiminin davacıya verilmesi istenilmiş; davalı ... Genel Müdürlüğü davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, dava konusu vakfın mazbutaya alındığı, kaldı ki tevliyette batın ve en büyük erkek evlat şartı bulunduğu ve davacıdan daha büyük erkek vakıf evladı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından edilmiştir.
Mahkeme"nin gerekçeli kararında dava konusu vakfın .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.02.2015 gün, 2014/484 Esas, 2015/58 Karar ve 12.03.2015 kesinleşme tarihli ilam ile mazbutaya alındığı, böyle bir vakıfta tevliyet söz konusu olamayacağı gibi davacıdan büyük vakıf evlatlarının da muvafakat vermediği gerekçesi ile dava reddedilmiş ise de, her dava açıldığı tarih itibariyle değerlendirilmesi gerektiği, eldeki davanın açıldığı 07.09.2012 tarihi itibariyle vakfın emaneten yönetildiği, bu sürenin henüz 10 yıla ulaşmadığı, dolayısı ile dava tarihinden sonra açılıp mazbutaya alma kararının eldeki dava yönünden red gerekçesi olamayacağı, ne var ki dava konusu vakfın vakfiyesinde; vakfadenin ölümünden sonra tevliyet, "...evladımın ve evladı evladımın şurut-ı mezkure ekber ve erşedi mütevelli ola..." şartı ile vakıf evlatlarından ehil ve en büyük erkeğe bırakıldığı, davacıdan yaşça büyük olan 1959 doğumlu ... ile 1945 doğumlu ..."nun davacının mütevelli olmasına muvafakatlarının bulunmadığı anlaşıldığından, mahkemenin bu yöndeki red gerekçesi yerinde olmakla mahkeme kararının onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin yasal 15 günlük temyiz süresinden sonra olması sebebiyle süreden REDDİNE, mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçe doğrultusunda ONANMASINA, taraflarca HUMK"un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27.70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3.70 TL"nin temyiz edenden alınmasına, 23.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.